رسانه اینترنتی مووی پووی MoviePovie جامعترین سایت فیلم و سریال
چی گفتی؟
خودم حلش می‌کنم.
‏- مرسی، مامانی. - من مامانی کوفتی تو نیستم.
این آخرین باریه که این کارو برات می‌کنم، فهمیدی؟
کار تو بود، نه؟
نظرم عوض شد. بفرما، مال خودت.
آخ، سندی.
زنده‌ست، فقط زخمی شده.
‏- من فقط... - چی شد
اون بیرون چه خبر بود؟
یه گروه اون بیرون بودن و دعواشون شد.
سر حسادت دوست‌پسره بود.
شروع کرد همه رو کشت.
مجبور شدم خودم ترتیبشو بدم.
بقیه‌شون کجان؟
خب، دیوید رفت اون بیرون و بهش شلیک کردن.
بقیه‌شون کجان؟
همه مردن، شیش نفرشون.
بهتره امیدوار باشی.
وگرنه این داستان مزخرفت به جایی نمی‌رسه.
خب، چی داریم؟
بریدگی عمیق گردن.
خون زیادی از دست داده، فشار ۸۰ روی ۵۰.
تماس از کپس کراسینگ بود.
تنها بازمانده بود. اونجا حمام خونه.
ببریدش اتاق عمل. همین حالا!
اَه، این دیگه چیه؟
یکی از اسباب‌بازی‌هات هنوز زنده‌ست.
بهم شلیک کردن.
باید ولت می‌کردم همون‌جا بمیری.
اون‌وقت تموم شده بود.
ایناهاش.
یه کیسه دیگه بیار.
کلمپ.
‏- کلمپ؟ - کلمپ.
کاروتید بریده، عصب و چندتا رگ آسیب دیده.
نخ بخیه.
‏- بخیه؟ - بخیه.
شست‌وشو.
یالا، نگهش دار.
فشارش داره میفته.
لعنتی.
لبه‌هاش تیکه‌پاره‌ست.
خب، کلمپ.
کلمپ.
خیلی خب.
خوبه.
‏- اوف. - داره بالا میاد.
خب، می‌تونیم ببندیم.
خسته نباشید همگی.
خب، ببندیمش.
زنده‌ست.
یا خدا، جدی؟
صداتو بیار پایین.
دقیقاً انتظار داشتی چیکار کنم؟
بدجور به گا رفتیم، سندی.
خب اگه باعث تسکینت می‌شه،
احتمالاً دیگه هیچ‌وقت حرف نمی‌زنه.
این جلوشو نمی‌گیره که یکی رو
تو صف شناسایی نشون بده یا رو کاغذ بنویسه.
چقدر دووم آورد؟
بیست‌وچهار ماه تا دوباره این گندو بالا آورد؟
دیگه نمی‌تونم هی ماست‌مالیت کنم.
پسر توئه.
نه من.
باید یه کاری بکنی.
بندازش زندان.
بندازمش زندان، همه‌مون می‌افتیم زندان.
بچه از اولش شانسی نداشت.
مادرش خودکشی کرد.
خودشو کشت چون می‌دونست اون یه موجود نکبتیه.
باید بهش می‌گفتیم.
باید از رابطه‌مون می‌گفتیم، از تریسی می‌گفتیم.
هیچ فرقی نمی‌کرد.
باید یه کاریش بکنی.
دیگه نمی‌تونم ادامه بدم.
چند نفر دیگه باید بمیرن؟
چند نفر دیگه؟ ده تا؟ بیست تا؟
چه دختر خوشگلی.
جنگنده هم هست.
اجازه هست؟
اوف.
کار کثیفی بود.
دلم برات تنگ شده بود.
خوشحالم دوباره می‌بینمت.
یالا.
حالا کجا داری می‌ری؟
کمپینگ.
بهت گفتم.
برای تولدم.
پس ظرفا رو کی می‌شوره
و رخت‌شویی رو؟
رخت‌ها رو شستم، نمی‌تونی تو
و کاترین آبشون بکشید و بذارید تو ماشین ظرف‌شویی؟
مادرت خیلی سرش شلوغه
و بهتره دوشنبه برای مدرسه برگشته باشی.
و ظرفا هم منتظرت می‌مونن.
یکشنبه می‌بینمت، فرانک.
چرا حتماً باید کمپینگ باشه؟
تولد خودشه، انتخاب با خودشه، قانون همینه.
تحمل کن. زودتر تمومش کن.
وایسا، تو که خوشت اومد
تولد من که رفتیم شهربازی، نه؟
بیشترش رو، آره.
یعنی تو دلت نمی‌خواد بیای، نه؟
می‌خوام پیشتون باشم.
دیدی؟
اونم نمی‌خواد.
چی شده؟
داشتم برای مامانم مرغ خرد می‌کردم، انگشتمو بریدم.
چقدر قرمزه، حتماً عفونت کرده.
بذار امبر نگاش کنه.
‏- بی‌خیال. - باشه.
چیزی نیست.
هی، ما هم بیایم؟
دلم می‌خواست، ولی خب امبر رو که می‌شناسی.
‏- دلم برات تنگ می‌شه. - می‌دونم.
فقط چند روزه دیگه.
بفرما، مهمونی رسید.
بالاخره. بابا، ۱۵ دقیقه‌ست منتظرم.
هزارتا ایراد داره ولی هیچ‌وقت دیر نمی‌کنه.
دوستمونه.
هی، آماده‌این بریم؟
آره، آماده‌ایم.
سفر دخترونه.
نه، جا نیست برات.
بیخیال، مگه چی می‌شه؟
من می‌تونم بمونم، اون‌وقت پسرا جا می‌شن.
‏- ایول - حشره و سرما و آدمای مشکوک.
زیاد بهت سخت نمی‌گذره سید، قول می‌دم.
یالا.
ماه‌هاست ازش حرف می‌زنه.
یالا، تاد.
اون‌جا لم نده، کمک کن وسایلو بار بزنیم.
‏- اوه، عالیه. - خوشت اومد.
یه فکری دارم! می‌تونیم تو حیاط خونه‌مون کمپ بزنیم.
بس کن.
همه‌شو جا دادم.
هفته دیگه می‌بینمت عزیزم.
خیلی دلم برات تنگ می‌شه.
‏- دوستت دارم. - منم.
چقدر همه‌چیزو کنترل می‌کنه.
خب، رزرو ساعت یکه.
می‌خوام زودتر برسیم.
‏- حسودی می‌کنی. - هوم.
کاندوم لازم ندارین؟
اوه، اون توت‌فرنگیه؟
‏- اوهوم. - اوه.
تیک تاک.
خیلی خب.
تیک تاک.
خب، کمربندا رو ببندین.
اوه، ببخشید. خداحافظ.
‏- بای عزیزم. - من شیشه‌مو پایین می‌خوام.
تا نیستم جق نزنی.
‏- آره، باشه. - ووهو!
ووهو!
دیگه رسیدیم بچه‌ها.
عالیه.
چقدر قشنگه.
دلم می‌خواد یه روز تو یه خونه وسط جنگل زندگی کنم.
برای تماشا قشنگه، نه برای خوابیدن.
اگه بگم قراره تو یه کلبه بمونیم چی؟
‏- جدی؟ - سرکارت گذاشتم.
محشره.
رسیدیم برات مشروب می‌ریزم.
آره، دوبل بریز.
هرچقدر لازمه تا شل بشی.
هی.
فکر نکنم به اندازه کافی داشته باشیم.
و
اینم
از اینجا.
خیلی خب.
‏- قشنگه. - اوهوم.
چادرمونو کجا بزنیم؟
نمی‌دونم، اون‌جا؟
اَه، یه توالت سیار قرتی.
همه‌چی خوب پیش می‌ره.
همه‌چی درست می‌شه.
امبر، الان اون طرف دستشویی‌ها بودی؟
نه، چطور؟
دستشویی بودم
انگار یه چیزی خورد به دیوار.
شاید میوه کاج بوده یا هانا و بکا،
اونا اون طرفن.
چرا چادرمون این‌قدر از هانا و بکا دوره؟
از این‌جا دریاچه پیداست، می‌بینی؟
تازه، نمی‌خواستم نزدیک قهقهه‌های بکا باشم.
خب.
بازم، می‌شه بریم نزدیک‌ترشون؟
یه چادر اضافه دارم اگه بخوای.
گفتم شاید بخوای.
تنها نمی‌خوابم.
خیلی خب.
بعد از اون اتفاق نمی‌ترسی تنها بخوابی؟
خب،
پدرومادر سرپرستم مجبورم می‌کردن تنها بخوابم.
برای همین یه جورایی عادت کردم.
می‌شه پیش اونا بخوابم؟
نه، راحت باش.
بچه‌ها، تو چادرتون جا برای یکی دیگه هست؟
امشب هانا فقط مال خودمه.
پس یعنی نه.
ببین سید، می‌دونم می‌ترسی
ولی من میلیون بار کمپینگ رفتم.
کسی نمیاد تو و کار وحشتناکی باهات نمی‌کنه، باشه؟
من کنار در می‌خوابم.
نایلونه، کل چادر خودش دره.
خب،
حق با توئه.
برو وسایلتو بیار، باشه؟ - باشه.
تنهام.
فقط می‌خوای تو چادر سکس کنی.
شنیدم خیلی حال می‌ده
و چسبیده به درخت‌ها و دستشویی‌ها.
اَه، امیدوارم این یکی نباشه.
ما همدیگه رو داریم.
آره، می‌تونست سفر زوج‌ها باشه
اگه امبر و سید کارشونو یه‌سره می‌کردن.
من سخت‌پسندم.
آره، اینو دست‌کم گرفتی.
امبر؟
حالا که می‌خوای بدونی،
با یه پسری در ارتباطم.
‏- ها؟ - جدی؟
کِی می‌بینیمش؟
نه بابا، فقط دوستیم.
فکر نکنم از این جلوتر بره.
ولی مستقله
و یه نگاه خیلی خاصی به دنیا داره و،
نمی‌دونم، منو می‌فهمه.
و؟
همین؟ دیگه نمی‌گی؟
اوهوم.
خب، منم بدم نمیاد یه مدت فاصله بگیرم.
‏- اوه اوه. - جدی؟
‏- چی شده؟ - چیزی نیست.
یعنی جاش پسر خوبیه، ولی خیلی چسبنده و نیازمنده.
مهربونه، عاشقته.
یعنی هر لحظه می‌خواد بکنه، نه؟
خب مگه چشه؟
همه‌چی که این نیست، بکا.
خوبه، ولی کاش یه کاری پیدا می‌کرد.
کار داره،
تو رو می‌کنه.
باهاش حرف زدی؟
نه.
خب، فکر کنم چیز مهمی نیست.
مهمه دیگه، وگرنه به ما نمی‌گفتی.
اوه اوه، دردسر داره میاد.
‏- سلام خانم‌ها. - سلام.
من دیوید میلزم، یکی از رنجرهای این منطقه.
‏- سلام. - حالتون چطوره؟
‏- الان بهتر شد. - سلام.
‏- سلام. - من امبرم.
رزرو داریم. - ممنون، امبر.
پیام خوشامد رو گرفتین؟
‏- گرفتم. - بفرما.
خوبه، همه اطلاعات لازم توشه.
دیگه کیا اینجان؟
‏- من بکام. - بکا.
سیدنی.
من هانام.
هانا، آره؟
همه‌چی مرتبه؟
آره، نه، آره، کاملاً.
خوبه.
فقط اومدم ببینم سوالی دارین یا نه.
این اطراف حیوون هست؟
مثلاً خرس؟
نه، کم پیش میاد ببینین.
بیشتر پرنده و سنجاب.
مار چی؟
گاهی دیدم
ولی کل فصل یکی هم ندیدم.
راستش خانم‌ها، آخرین چیزی
که باید نگرانش باشین حیوونه.
‏- فهمیدم. - باشه؟
کس دیگه‌ای هم میاد؟
نه، فقط ما چهار نفریم.
خیلی خب.
این‌جا آنتن نمی‌ده؟
متأسفانه نه.
شاید یه‌کم آنتن بگیرین، ولی بعیده.
آها.
اگه اطلاعات یا کمکی خواستین،
پنج مایل بالاتر یه ایستگاه جنگلبانی هست.
‏- خوب شد گفتین. - اوه، آنتن دادم.
حتماً دیدین که دروازه قفل نبود.
اگه بخواین قفلش کنم که کسی نتونه بیاد تو.
نظرت چیه، سید؟
بسته باشه بهتره، امن‌تره، نه؟
می‌شه بازش بذاریم، شاید خواستیم بریم؟
نمی‌خوام این‌جا گیر بیفتم.
آره، باز.
هرچی شما بخواین.
باشه پس، آره.
خیلی خب، پس باز بمونه.
‏- باشه، هرجور راحتین. - ممنون.
مواظب باشین، باشه؟
خداحافظ.
چه کمک‌کننده.
اوه، اوه، هی، هی، هی.
‏- برو بگیرش! - آی، آی.
فقط چندتا سوال دیگه داشتم.
‏- آره. - فکر نکنم تیپش باشه.
‏- همه‌چی مرتبه؟ - آره، فکر کنم
آماده‌ایم.
باشه پس.
بدم میاد این‌جوری نگام می‌کنن.
خب، تو بیشتر به آدمای
طبیعت‌گرد می‌خوری تا دوستای کوچولوت.
آها.
جنگل و هوای کوهستان رو دوست دارم.
خب، می‌دونی چیه؟
باید پل تاریخی و دریاچه رو ببینی.
اگه بخوای، می‌تونم دورت بگردونم.
تحقیقاتمو کردم.
آخه دوستامو برای تولدم کشوندم این بالا.
درسته.
نباید معطل شن.
نه، آره.
خب به هر حال، تولدت مبارک و این حرفا.
امیدوارم به همه‌چی برسی.
اومدم دیگه، نه؟
آره اومدی.
خیلی خب.
اگه نظرت عوض شد، خبرم کن.
آها.
شاید کردم.
ممنون.
مواظب باش.
خیلی خب.
اَه لعنتی، گمش کردم.
چقدر اطلاعات داد، خوشحالم اومد، خیلی نازه.
کجا بودی؟
یادبود تریسی، چطور؟
وانتمو بردی، چرا پیاده نرفتی؟
‏- چه مرگته؟ - دیگه
گندکاری نمی‌خوایم، دیوید.
سوییچو بده. - نه.
قول می‌دم.
به‌جای وقت تلف کردن
سر اون یادبود مسخره لعنتی،
چرا نمی‌ری هیزم بشکنی؟
باید برم کمپ رو چک کنم.
‏- گروه جدید اومده؟ - بعداً برمی‌گردم.
با رنجره چی می‌گفتی؟
آره، تعریف کن.
جاهای خوب برای پیاده‌روی رو می‌گفت.
من پیاده‌روی نمیام، نمی‌خوام پشه‌ها منو بخورن.
می‌خوای تو جنگل ترتیبشو بدی؟
اصلاً، نه.
خب، می‌تونی ازش بخوای
ببرتت ایستگاه و اسلحه‌شو نشونت بده.
اسلحه نداشت.
پس داشتی برانداز می‌کردیش.
خب، تو چی سید؟
بیشتر تیپ توئه.
آخه مأمور قانونه.
بیشتر مأمور شهرداریه.
آها.
اوه، ببین کی اومد، رالف.
ها؟
رنجری که امبر دلش می‌خواد.
جدی بکا؟
چه بامزه.
علاقه‌ای ندارم، اصلاً تیپ من نیست.
‏- سلام خانم‌ها. - سلام.
چه آتیش خوبی راه انداختین.
ممنون.
اومدم خوشامد بگم.
ببینم چیزی کم و کسر ندارین.
راستش همین چند وقت پیش یه رنجر اومد.
‏- جدی، رنجر؟ - آره.
آره، دیوید بود، نه امبر؟
آره، دیوید از رنجرهای جدید این‌جاست.
من فقط یه نقشه آوردم،
که اگه خواستین برین ایستگاه جنگلبانی.
ممنون.
این‌جا موبایل درست کار نمی‌کنه.
آره، اصلاً کار نمی‌کنه.
حواستون باشه آتیش رو خاموش کنین
قبل خواب، مواظب باشین.
‏- باشه، ممنون. - ممنون.
‏- باشه. - ممنون.
‏- اوهوم. - شب بخیر.
اینا مگه احمقن؟
تازه چند نفر بیشتر نیستن.
خبر از کار همدیگه ندارن.
‏- هیس. - بی‌راه نمی‌گه.
آها.
این خوب نیست.
حالت چطوره؟
چی؟
خیلی وقتشو سر یادبود می‌گذرونه.
ساعت‌ها غیبش می‌زنه.
یه چیزی قایم می‌کنه. - جسدی پیدا شد؟
یه گروه جدید اومده.
همون کاری رو بکن که گفتم.
شاید اگه باهاش حرف بزنی.
چی بگم؟
شاید اگه بهش بگیم.
‏- چی رو بگیم؟ - همه‌چی.
نمی‌دونم چیکار کنم. - این‌قدر ساده نباش.
اون هیچ‌وقت دست برنمی‌داره.
دارم تلاش می‌کنم.
واقعاً؟ واقعاً داری؟
فقط یه راه هست که زندان نیفتیم.
چی داری که از دست بدی؟
دکتر شدی که جون آدما رو نجات بدی، نه؟
و
می‌تونیم باهاش حرف بزنیم.
بیا باهاش حرف بزنیم.
— ماي موويیز —
دیوید؟
ویسکی.
بدم نمیاد.
خیلی خوشحالم که همه‌مون اینجاییم.
فرانک و کاترین چیکار
می‌کنن بدون کلفتشون این آخر هفته؟
آره، سوال خوبیه.
کاش بیسکویت بهتری داشتیم.
من فقط برای شکلاتش اومدم.
مواظب باش، با اون می‌شه یکی رو زخمی کرد.
هرچی.
‏- هیچی مثل این نمی‌شه... - باشه.
چطور این‌جا رو پیدا کردی؟
همین‌جوری تو اینترنت گشتم.
این‌جا تاریخ زیادی داره.
خب، بد نیست.
بابام ما رو می‌برد یه کمپی
که ۵۰ میلیون آدم توش بود.
آخه چه فایده‌ای داره؟
مشکلت با کمپینگ اینه؟
اِمتوفوبیا داره.
‏- اِمتو چی؟ - ترس از استفراغ.
داستان بالا آوردنو نشنیدی؟
بگو ببینم.
یه یارو اومد تو چادرم
در حالی که خواب بودم، مست لایعقل.
نمی‌دونستم چیکار کنم.
اومد تو و همه‌شو رو من بالا آورد.
اَه، چه چندش، حسابی زدیش؟
یازده سالم بود و اونم نمی‌دونست کجاست.
بابام اومد و کشیدش بیرون
و موند تا رنجر بیاد بازداشتش کنه.
دیدی؟ برای همینه که باید
پسرا رو می‌آوردیم که ازمون محافظت کنن.
چیزیمون نمی‌شه.
اوه.
هوم.
این یکی.
این یکی مورد علاقمه.
قبل از این‌که همه‌چی خراب بشه.
یکی دیگه می‌خوای؟
یادمه اولین باری که اومدم این‌جا.
چقدر قشنگ بود.
درخت‌ها، هوا.
تو دنیا لنگه نداشت.
به رفتن فکر کردم.
ولی می‌دونم، می‌دونی که
هیچ‌وقت نمی‌تونیم فرار کنیم
از کاری که کردیم.
ساندرا.
چه سورپرایز خوبی.
داشتیم عکسای قدیمی می‌دیدیم.
آره، چه خاطرات خوبی، نه؟
وقتی مامانم و تریسی زنده بودن.
کجا بودی؟
رفته بودم قدم بزنم.
کجا؟
تو جنگل، بین درخت‌ها.
هوای تازه، برگ کاج.
همین الان رفتی کمپ؟
نه.
چرت نگو.
گری، گری.
یه کوچولو زدی به بدن، نه بابا؟
چرا یونیفرم منو برداشتی؟
چون می‌خواستم بدونم جای تو بودن چه حسی داره، بابا.
پس می‌خوای رنجر بشی، دیوید؟
نه، دوست‌دخترمو می‌خوام، ولی مرده.
پس نمی‌شه همه‌چی داشت، نه؟
چرا نمی‌شینی، دیوید؟
می‌خوایم راجع به همین حرف بزنیم.
می‌دونم از وقتی تریسی و استیو مردن، اوضاع خرابه.
تریسی مرد چون تو
و استیو مجبورش کردین باهام به هم بزنه، فهمیدی؟
استیو دیر یا زود سکته می‌کرد.
بمب ساعتی بود، حالا چی؟
همه‌مون نقشمونو بازی کردیم.
باید از تو و تریسی محافظت می‌کردیم
چون اون نمی‌تونست دوست‌دخترت باشه.
وای خدا، بازم این حرف، جدی؟
خیلی بچه بودین و خیلی هم خوب با هم بودین.
خیلی وقت پیش باید می‌گفتیم.
شاید اوضاع جور دیگه‌ای می‌شد.
تقصیر ماست.
چطوره حرفتو بزنی؟
مجبور شدیم جداتون کنیم چون...
چون نمی‌شه با خواهرت سکس کنی.
چه گوهی داری می‌خوری؟ چی؟
تریسی دختر ما بود.
متأسفم، متأسفم، خیلی متأسفم.
متأسفی؟
تو متأسفی؟
شما دوتا چه مرگتونه، ها؟
‏- پیچیده‌ست. - جدی؟
چون به نظر من که خیلی هم ساده‌ست.
فکر کردیم بهتره بهت نگیم.
چه مسخره.
این حرفو به خودتون می‌زنین
که عذاب وجدان نابود کردن زندگی همه رو نداشته باشین؟
شما دوتا باید می‌مردین، نه تریسی و استیو.
لعنتی، می‌خوای چیکار کنی، ها؟
‏- ساکت شو! - چه گوهی
می‌خوای بخوری؟ - لوس نشو.
‏- می‌خوای چیکار کنی؟ - تمومش کن.
‏- بهم دست نزن، جنده. - گردنتو می‌شکنم.
یادته تو بیمارستان چی گفتیم؟
جدی می‌گم.
چاقوی من
بزرگ‌تره.
ولی می‌دونم کجا رو باید برید.
کسی می‌خواد؟
من نه، فردا تمرین دو دارم.
من می‌خورم.
وایسا، ما رو آوردی این‌جا که باشیم
بعد ولمون می‌کنی می‌ری بدوی؟
آره، فقط چند ساعته.
ماراتنت کیه؟
یه ماه دیگه، روزی دوازده مایل می‌دوم.
هوم.
خب، تو که نیستی، ما
می‌ریم قدم بزنیم و بگردیم. - آره.
آره، فقط مشروب یادت نره.
حالت راجع به آزمون وکالت چطوره، استرس داری؟
آها.
شنیدم فقط نصف شرکت‌کننده‌ها قبول می‌شن.
تو صددرصد قبول می‌شی.
کلی عوضی رو می‌ندازی زندان.
نه بابا، پامو تو دادگاه نمی‌ذارم.
من حقوق تجارت می‌خونم.
اون‌جا هم جنایتکار هست.
آره، پر واضحه.
چی می‌خونی؟
برای کلاس جرم‌شناسیمه.
پرونده‌های قاتل‌های زنجیره‌ای و آدم‌کش‌هاست.
خیلی جالبه.
این‌که چرا این کارو می‌کنن، چی باعث شده شروع به کشتن کنن.
می‌دونی بیشتر قاتل‌ها
همه‌چی از بچگی‌شون شروع شده
و همه‌شون والدین آزارگر داشتن؟
و اگه زودتر متوجه شده بودن،
شاید هیچ‌وقت آدم نمی‌کشتن.
چی شد نظرت راجع به پرستاری عوض شد؟
خسته شدم از تمیز کردن گه مردم.
تو خونه سرپرستی بزرگ شدی، سالم دراومدی.
آها.
هشت‌تا خونه سرپرستی.
بعدش به فرزندی گرفته شدم.
خب، آدم یا بد به دنیا میاد یا خوب.
نه، طبق تحقیقات من این‌جوری نیست.
قاتل‌ها در واقع ساخته می‌شن.
مثل یه زخم چرکینه که بهش نمی‌رسن
و همین‌جور عفونت می‌کنه و بزرگ می‌شه تا دیگه دیر بشه.
‏«مایندهانتر» رو دیدی؟
خیلی خوبه.
قاتل‌های زنجیره‌ای دهه هفتاد رو ردیابی می‌کنن.
منو یاد شلوار تنگ و برآمدگیش می‌ندازه.
خب، من دیگه بسمه.
مرسی که حس امنیت بهم دادی.
میای بخوابیم، امبر؟
آها.
چرا پروفایل ما رو در نمیاری؟
نه، فکر نکنم کار خوبی باشه.
احتمالاً تا حالا درآوردی.
نه، درنیاوردم، ولی...
خب، چیزایی به چشمم میاد.
مثلاً؟
مثلاً هر آدمی
خوبی‌ها و بدی‌های خودشو داره، و می‌دونی چیه؟
فکر کنم خوابم میاد، من می‌رم بخوابم.
از من شروع کن.
بکا.
یالا.
باشه، باشه.
باشه.
تو خیلی اراده قوی و پرخاشگری داری
و آدما جذبت می‌شن
و کنترل اوضاع رو دست می‌گیری.
‏- و؟ - خب، همین.
خلاصه‌ش همینه دیگه.
‏- چه خلاصه‌ای، بی‌خیال. - بیشتر بگو.
‏- آره. - باشه.
فکر کنم رابطه‌ت با سکس غیرعادیه.
فکر کنم ربط داره به
رفتن پدرت، و بهت حس قدرت می‌ده.
فکر کنم رابطه می‌خوای
ولی فقط اگه کنترلش دست خودت باشه.
خیلی خب.
خب، من همینم دیگه، نه؟
سکس‌باز کنترل‌گر.
بهت گفتم نمی‌خوام این کارو بکنم.
بچه‌ها، بسه دیگه، بریم بخوابیم.
سید رو بگو.
باشه سید، بیا بریم بخوابیم.
می‌خوام بشنوم.
نه، می‌دونی چیه؟
دوستا این کارو نمی‌کنن.
دور آتیش نمی‌شینی
و همدیگه رو تیکه‌پاره کنی.
اونم تو تولد من.
این خیلی ریاکارانه و خودخواهانه‌ست.
پس تو رو می‌گم.
خیلی خب.
تو قوی و مطمئنی، ورزشکار و مصمم.
هرکاری بخوای می‌کنی
و بقیه رو هم دنبال خودت می‌کشی.
مردمو مجبور می‌کنی کاری کنن که نمی‌خوان
و می‌گی به نفعشونه که عادی جلوه بدی.
خیلی وسواسی و عجیبی.
تقریباً هیچ احساسی نشون نمی‌دی،
و احتمالاً به این ربط داره
که پدرومادرت تو سرقت خونه کشته شدن.
فکر کنم عذاب وجدان داری که تو کشته نشدی.
‏- که این‌طور. - برای همین می‌خوای
از خودت محافظت کنی و سر در بیاری
با این کلاس‌های قتل و روان‌پریشی، ولی نمی‌تونی.
چطور بودم؟
آها.
آره، فکر کنم،
فکر کنم من و عذاب وجدانم
می‌ریم بخوابیم، شما خوش بگذرونین.
خانم‌ها، ببخشید این‌قدر دیر اومدم.
همه‌چی مرتبه؟
ببخشید.
چیزی نیست.
‏- حالتون خوبه؟ - آره، همه‌چی روبه‌راهه.
خیلی خب.
ممنون که سر زدی.
خواهش می‌کنم.
شب خوبی داشته باشین، باشه؟
باشه، شب بخیر.
انگار دنبال یه چیزی بود.
آها.
کیک چی شد؟
لعنتی، می‌دونستم یه چیزی یادم رفته.
من می‌رم بخوابم.
سید، بیا یه‌کم با ما باش.
چه گوهی، بابا.
‏- چه خبره؟ - تادم، یا خدا!
این‌جا چه غلطی می‌کنی؟
گفتیم بیایم پیشتون.
‏- ما؟ - من و جاش.
چادرو اشتباه زدم.
می‌شه چوبو بذاری زمین؟
زهره‌ترکم کردی، عوضی.
این باتومه و باید باهاش بزنمت.
دیدی چرا از کمپینگ بدم میاد؟
تو نباید این‌جا باشی.
اوه لعنتی، چادر اشتباهی.
‏- نه بابا. - آره.
با لوسیل آشنا شدی.
می‌شه چوبو بذاری؟
‏- چوب نیست. - باشه.
دیلدو، هرچی.
کارتون درست نبود.
فقط داشتن شوخی می‌کردن، سیدنی.
ببخشید، سید.
اشکالی نداره، نه؟ - داره.
ولی چرا اصلاً تعجب نکردم؟
خیلی خب، بریم بخوابیم.
خوب بخوابی. - یا خدا.
خوب بخوابی.
‏- تو هم همین‌طور. - زد تو کیرم.
من درستش می‌کنم برات.
لطفاً تو چادر به هیچ کیری رسیدگی نکنین.
بی‌صدا می‌مونیم، قول.
هی.
بابت دیشب ببخشید.
آره، کدوم قسمتش؟
فکر کنم زیادی خورده بودم.
اگه بخوای می‌تونی منو هم بخونی.
طاقتشو دارم. - شاید بعداً.
هنوز دارم سعی می‌کنم همه‌چیزو هضم کنم.
باشه.
خوب خوابیدی؟
قبل از لگد به کیر یا بعدش؟
کاری که باید می‌کردم.
فکر کنم یه شب برام بسه.
احتمالاً می‌تونی با پسرا برگردی.
‏- ما تصمیم گرفتیم بمونیم. - چه عالی،
با این‌که دعوت نبودین.
‏- قهوه کجاست؟ - تو استارباکس،
بیست مایل اون‌ورتر.
صبح بخیر.
می‌شه برای منم بیاری؟
بعد صبحونه یه دوری می‌زنیم، اطرافو ببینیم.
‏- چه باحال. - فقط ما دوتا.
پس این نقشه‌تون بود؟
چی؟
می‌تونستین یه کاندوم بچسبونین
بیرون چادر که معلوم شه کدومه
و سیدنی رو نترسونین.
فکر خوبیه.
ببخشید ترسوندیمت، سیدنی.
مشکلی نیست.
‏- خوش می‌گذره. - هوم.
آره، مثل دیشب، نه؟
برای کیر من که خوش نگذشت.
خوبه.
هرچی شما تصمیم بگیرین برای من اوکیه.
قول دادی منو ببری.
نه، برین، شما باید برین.
برو دور خودتو بزن.
البته اگه اجازه بدی.
هوم.
می‌مونین یا می‌رین؟
‏- برو. - نمی‌دونم.
اگه می‌ری، منو هم می‌بری؟
آره، برگشتیم می‌برمت.
‏- بریم. - باشه.
پس بهتره وسایلمو جمع کنم.
هانا، تو هم می‌ری؟
نه، من می‌مونم.
خوبه، بکا چی؟
فعلاً پنجاه پنجاهه.
خب، من می‌رم
از این هوای تازه لذت ببرم و بدوم.
‏- باشه، من همین‌جام. - باشه.
— ماي موويیز —
همین‌جا؟
نه، چسبیدیم به جاده.
بریم یه جای پرت‌تر.
خیلی خب.
همین‌جا؟
نه، می‌خوام یه جای قشنگ پیدا کنم،
اون‌جا همه‌چی مرده.
‏- قشنگ؟ - آره، قشنگ.
همین‌جا؟
نه، خیلی تاریکه.
همیشه یه بهونه‌ای هست، نه؟
فکر می‌کنی چقدر طول می‌کشه؟
نمی‌دونم، یکی دو ساعت.
شاید یه‌کم بگردم.
اشکالی داره؟ - اصلاً.
ما احتمالاً می‌ریم قدم بزنیم.
خیلی خب.
بابت دیشب واقعاً ببخشید.
باید هم باشی.
خب، من رفتم بدوم.
خداحافظ.
‏- نه. - همین‌جا، عالیه.
دقیقاً دنبال چی می‌گردی؟
یه غار که توش پارک کنم؟
اوه، حسابی شهوتی شدی.
تو نشدی؟
چرا، ولی می‌خواستم ببینم تو چقدر شهوتی شدی.
می‌بینی، همین‌جا نگه می‌داریم.
خیلی خب.
‏- شروع شد. - جدی؟
‏- آره. - باشه.
پتو نداری؟
پس با آمادگی اومدی.
‏- اوهوم. - اوه.
کارت درسته.
برای این کار مجوز داری؟
مگه لازمه؟
این جنگل منه و حالا من رنجرم.
هرچی تو بگی، بکا.
‏- اون چی بود؟ - چی، انگشتم؟
نه.
خوشحال نیستی که اومدی؟
برگشتی بازم بخوای؟
هیس، هیس، هیس.
همسایه‌ها رو بیدار می‌کنی.
تاد!
تاد الان این‌جا نیست.
شرمنده، دل‌درد گرفته.
همه‌گیر شده. - کیرم دهنت!
نه ممنون، پس‌مونده نمی‌خوام.
تاد!
فکر کنم بازم می‌خواد.
گفتم یه بار جای تو باشم، می‌دونی؟
بدون این‌که به فکر کسی باشم.
نه، چیزی نیست، خوبی، خوبی.
یالا!
حس خوبیه، نه؟
چقدر سبک شدم.
می‌تونستی منتظرم بمونی.
بازم هست.
ووهو!
پس این فکر تاد بود، نه؟
یه جورایی، آره.
ولی دلم تنگ شد.
می‌دونم.
چیه، چیه؟
می‌دونی دوستت دارم، نه؟
آها.
یه لطفی بهم می‌کنی؟
باشه.
بی‌خیال، ولش کن.
بعداً راجع بهش حرف می‌زنیم.
‏- مطمئنی؟ - آره، مطمئنم.
‏- چقدر مطمئن؟ - خیلی.
آره؟
می‌خوام بیای تو.
هوم.
اوه لعنتی.
الان برمی‌گردم،
پیس، داداش، یه خبر خوب.
الان یه‌کم تو دردسر افتادم.
وای خدا، جاش، چیکار می‌کنی؟
چشمت بالا باشه، ممنون.
هی، هی، تمرکز کن، به من نگاه کن، ببخشید؟
کاندوم لازم دارم.
ببخشید، کاندوم می‌خوام.
این همه راه اومدی این‌جا
که سکس کنی و کاندوم نیاوردی؟
چرا باید من داشته باشم بهت بدم؟
نمی‌دونم،
چون همیشه همه‌چی داری.
و تو که سکس نمی‌کنی.
ببخشید، کلی کاندوم اضافه داری.
ممنون.
داداش، تو رو خدا، تو رو خدا.
بفرما.
داداش،
عاشقتم.
عزیزم!
باید از این‌جا برم بیرون.
نزدیک یه ساله
که تو بیمارستان دیدمت.
خاطرات خوبی بود.
تا یادبود چقدر مونده؟
زیاد نمونده، همین پایین جاده‌ست.
‏- این‌جا چی شده؟ - یه درخت افتاده روش.
یکی خسیس‌تر از اونه که درستش کنه.
خطرناکه؟
‏- فقط اگه بیفتی. - نمی‌ترسم.
خوبه.
تو نمی‌ترسی.
انگار آماده رفتنی.
خوش گذشت؟
صداش که می‌اومد.
شنیدی؟
وای نه.
وای خدا.
من این‌جوری صدام درمیاد؟ - اوهوم.
پاکش کن، خانم پورنوگراف.
پاک شد.
فقط می‌خوام برم خونه.
می‌دونم.
خیلی بدتر شده، حتماً عفونت کرده.
باید امبر نگاش کنه، باشه؟
‏- مگه چیکار می‌کنه؟ - پرستار بود.
کارآموز.
شاید یه چیزی داشته باشه.
فکر کردم تا حالا همه برگشتن.
یعنی بدون ما رفتن؟
بکا این کارو نمی‌کنه.
بکا دقیقاً همین کارو می‌کنه.
جاش، می‌شه با دهن بسته بجوی؟
ببخشید که جویدنم ناراحتت می‌کنه.
کجان پس؟
شاید بتونیم امبرو راضی کنیم بریم.
اونم باید تا حالا برمی‌گشت.
اگه تاد و بکا برنگردن،
چادر مال خودمون می‌شه.
بیا با ماشین امبر بریم دنبالشون.
شاید بهتره یه‌کم دیگه صبر کنیم.
می‌رم سوییچو پیدا کنم.
هرچی.
ایناهاش.
قشنگه.
همین‌جا مرد؟
افتاد.
چی شده؟
داشت می‌دوید که لیز خورد.
باباش هم همون‌جا کنارش مرد.
سکته کرد.
گمشو از روم.
می‌شه بریم پایین ببینیم؟
آره، چرا که نه؟
دنبالم بیا.
پیداشون کردم، بریم.
یه‌کم دیگه صبر نکنیم؟
بمون اگه می‌خوای.
ایناهاش. چیز خاصی نیست ولی
رو سنگ‌ها افتاد.
‏- این‌جا؟ - همون‌جا، آره.
و خاکسترشو همون‌جا پخش کردن.
یه جورایی قشنگه.
خب، اگه از یه طرف نگاه کنی،
حداقل بابات همیشه هواتو داشته،
با وجود همه‌چی.
هیچ‌کس هوای منو نداشته.
تا حالا.
کمکم می‌کنی؟
عجیبه.
چیه، تقویت‌کننده آنتنت کار نمی‌کنه؟
نه، ماشینم داره می‌ره.
لعنتی.
می‌گه کجاست؟
می‌دونم کجاست، می‌برمت، بریم.
نه، من باید برگردم کمپ و
ببینم کجان، تو برو دنبال ماشین، باشه؟
بهت پیام می‌دم، باشه؟
‏- دیوید! - کل
زندگی جلومونه. - دیوید!
نمی‌تونم. - ازت خوشش نمیاد.
‏- همه‌چی داره عوض می‌شه. - چی؟
‏- ازت می‌ترسه. - نمی‌ترسه.
ازم خوشش میاد.
‏- چرت نگو. - گمشو بابا. گمشو!
چرا نمی‌ری به درک؟
‏- منو این‌جا ول نکن. - مثل همیشه.
باید بقیه رو راه بدیم.
بهت نیازی نداره.
می‌تونیم دوست بمونیم.
گفت از دوستاش بدش میاد. متنفره.
خودش گفت. همینو گفت.
‏- به من اهمیت می‌ده. - دیوید! ولم نکن.
می‌خواد منو بیشتر بشناسه.
‏- نکن! - نیا تو!
‏- چرته. - دیوید، ولم نکن!
داره از دستت فرار می‌کنه.
تو آشغالی. سرتاپا دروغی.
تو، تو هیچ گهی نیستی.
فقط دست از سرم بردار!
ولم کن لعنتی!
تریسی!
نه، تریسی!
از کدوم طرف؟
نمی‌دونم، بهتره برگردیم.
آره، گشنمه.
احتمالاً رفتن خونه.
فقط یه‌کم دیگه.
امبر چی؟
خودش این سفرو خواست، چیزیش نمی‌شه.
ولی برمی‌گرده کمپ
و کسی اون‌جا نیست.
بچه‌ها، فقط چند دقیقه دیگه، باشه؟
خیلی خب.
چی شد؟
‏- بنزین تموم شد؟ - نصف باکه.
این تازه نیست مگه؟
حالا چیکار کنیم؟
نمی‌دونم، ولی تا کمپ پنج مایله.
لعنتی، باید تو کمپ می‌موندیم.
بهت گفتیم برگرد، سیدنی.
الان گفتنش چه فایده داره.
چرا نمی‌خواستی بمونی؟
بس کن.
لعنتی، ببخشید.
از گشنگی عصبی شدم.
نعنا، چه بافکر.
ممنون.
عاشقتم.
باید شریک بشی.
ممنون.
پس پیاده برمی‌گردیم، نه؟
من نه.
هوا تاریکه و خیلی هم دوره.
خب می‌خوای چیکار کنیم؟
این تو قفل باشم امن‌تره تا اون بیرون راه برم.
چیز مهمی نیست.
پیاده حدود دو ساعت طول می‌کشه.
آها.
فکر کنم می‌تونیم بمونیم
امشبو، صبح پیاده برگردیم.
آها.
چه خبره؟
هانا؟
سید؟
جاش،
تو خروپف می‌کنی؟
نه.
مطمئنی؟
تا حالا خروپفمو نشنیدم.
چطور می‌خوای بشنوی؟
چرا همه‌تون افتادین به جون من؟
‏- خروپف می‌کنه. - خفه شو.
کجاست...؟
لعنتی.
چیکار می‌کنی؟
دارم می‌شاشم.
چندش.
بابا، باید تمرکز کنم.
نگام نکن، معذبم می‌کنی.
من معذبت می‌کنم؟
هیس.
‏- اگه خطا بزنی چی؟ - من خطا نمی‌زنم.
نگام نکن دیگه.
خطا زدی.
خطا زدم.
همین الان برو بیرون.
خیلی خب.
ولی بهتره راهم بدی بیام تو.
حواست کجاست، بابا.
ببخشید.
ببخشید، شکلات یادم رفت.
هانا؟
‏- هوم؟ - هانا؟
چی؟
جاش رفت دستشویی و برنگشته.
‏- کِی رفت؟ - ده دقیقه پیش.
شاید ریده.
چندش.
گفت فقط می‌خواد بشاشه.
تو بهش می‌گفتی داری می‌ری برینی؟
جدی می‌گم.
اگه چند دقیقه دیگه نیومد،
می‌ریم دنبالش.
دوست‌پسر توئه.
می‌بینیش؟
نه.
من اون بیرون نمیام.
چند دقیقه دیگه صبر کنیم ضرر نداره.
چیکار می‌کنی؟
دنبال یه چیزی برای دفاع از خودم.
امبر آماده‌ست.
خوبه.
‏- این چیه؟ - چی؟
‏- اینو ببین. - مال امبره؟
عوضی.
وای خدا، اینو ببین.
گفت سرقت خونگی بوده.
به من گفته بود.
و به ما نگفتی؟
ازم خواست چیزی نگم، نمی‌دونم.
وای خدا.
این دیگه چه مرگشه؟
شاید...
وای خدا، وای خدا.
نمی‌دونم، برو، برو، برو!
یالا، یالا.
لعنتی.
‏- کسی رو نمی‌بینم. - چیکار کنیم؟
لعنتی، نمی‌دونم.
یکی رو دیدم.
کجا؟
خدایا، چیکار کنیم؟
‏- باید از این‌جا بریم. - کجا؟
‏- ایستگاه جنگلبانی. - خیلی دوره.
نمی‌تونیم که همین‌جا بشینیم.
نمی‌دونم.
شیشه رو کم بده پایین، آماده باش.
هی!
هی، عوضی!
خودشه، همون رنجره!
پس شب رو می‌مونیم، خانم‌ها.
ووهو!
چطوره بیاین بیرون بازی کنیم؟
به ۹۱۱ زنگ می‌زنیم.
من به‌جات زنگ زدم.
اَه، صداشو می‌شنوی؟
این صدای بی‌آنتنیه.
‏- وای خدا. - وای خدا.
پس شبو این‌جا می‌مونین، ووهو!
ولی تخت پایینی مال منه، باشه؟
مشکلی نداری؟ - سیدنی.
ووهو!
‏- مامانی. - می‌خوای چیکار کنم؟
‏- نمی‌دونم. - مامانی تو رو خدا.
دیگه چیزی برام نمونده.
امبر چی؟
مامان!
مجبور نیستی.
این‌جوری بهتره.
‏- نه! - وای خدا!
فکر می‌کنی هنوز اون بیرونه؟
نمی‌دونم.
کسی رو نمی‌بینم.
فکر می‌کنی کسی پیدامون کنه؟
امیدوارم.
باید فرار کنیم و بدوییم.
ولی باید صبر کنیم هوا روشن‌تر بشه.
امبر لعنتی.
سید، سید، نکن.
سید.
لعنتی، داره میاد؟
دیدیش؟
نه.
‏- لعنتی، نمی‌خوام بمیرم. - نمی‌دونم.
تو از سمت شاگرد برو.
من از این طرف، باشه؟
خیلی خب.
یک، دو، سه.
چه دوست خوبی داری، هانا.
به‌خاطر این، می‌ذارم تماشا کنه.
نمی‌دونم، دیشب برنگشت.
دارم می‌رم سمت کمپ.
تو راهم.
‏- امبر، امبر. - برو عقب.
چی شده، چی شده؟
بگو چی شده.
یه رنجر می‌خواد ما رو بکشه.
‏- پیرمرده؟ - نه، جوونه.
باید به سید کمک کنیم. - نمی‌شه.
نمی‌شه، بریم. - نه، باید امتحان کنیم.
با چی، با این؟
آخی، هانا.
آخی، چقدر نازی.
دقیقاً می‌خواستی با این چیکار کنی؟
هیچی.
این‌قدر می‌ترسی کسی ناراحت شه
چون می‌خوای همه ازت خوششون بیاد.
وسط‌بازی جواب نمی‌ده، این‌جوری نمی‌شه.
جلوی بکا واینمی‌ستی
وقتی داره عوضی‌بازی درمیاره، نه؟
جلوی بکای لعنتی واینمی‌ستی
وقتی داره باهات عوضی‌بازی درمیاره، فهمیدی؟
سید چی؟ سید چی؟
با اون غرغرهای بی‌وقفه‌ش؟
تو چه مرگته؟
این همه دودوزه‌بازی خسته‌ت نمی‌کنه؟
حتماً خسته‌ت می‌کنه، باید خیلی خسته باشی، نه؟
نمی‌فهمم.
همیشه ازت دفاع می‌کنم.
وای خدا.
تموم تلاشم اینه که شما با هم خوب باشین.
تو یه بارم از من دفاع نکردی.
مگه بد کردم که کوتاه اومدم؟
اوه.
خیلی خب.
تو اصلاً جربزه نداری.
مشکل همینه.
می‌دونی چیه؟
بدترین قسمتشو بگم؟
این‌که من بیشتر از تو بهت اعتماد داشتم.
‏- معلومه که دارم. - تو
به اندازه من اعتماد نداری.
حتی نگفتی تو آزمونت رد شدی.
چطور می‌گفتم؟
کاریه که شده.
من فقط،
نمی‌فهمم.
چه بلایی سرت اومده؟
بیشتر از اون‌که فکرشو بکنی.
سیدنی.
چرا نمیای بیرون، ها؟
آزادت می‌کنم.
پیدات می‌کنم.
من اول پیدات کردم.
‏- صبح بخیر. - سلام.
کجا می‌ری؟
داشتم می‌رفتم ایستگاه.
دیروز از کمپ رفتم بدوم
برگشتم دیدم همه با ماشین من رفتن.
دوستامو ندیدی؟
دعوایی چیزی شده بود؟
کسی زخمی شد؟
مطمئن نیستم.
تو رو تنها این‌جا ول می‌کنن؟
امیدوارم که نه.
بهتره سوار وانت شی
و با من برگردی ایستگاه.
اگه دوستام برگردن کمپ چی؟
براشون یادداشت بذار و برگرد
با من به ایستگاه، منم می‌رم دنبال دوستات.
می‌شه منو ببری کمپ
که منتظر دوستام بمونم؟
فکر نکنم تنها موندنت این‌جا فکر خوبی باشه.
می‌خوام در امان باشی.
در امان از چی؟
خودم از خودم دفاع می‌کنم. - اون غیرقانونیه.
بازداشتم کن.
باشه، سوار شو.
و منو ببری کمپ؟
‏- به ایستگاه. - پس پیاده می‌رم.
باشه، سوار شو.
آشنا می‌زنی.
آره، اون روز دیدمتون.
نه.
نه، تو روزنامه دیدمت.
تو نبودی که پارسال به اون یارو شلیک کرد؟
دوست ندارم راجع بهش حرف بزنم.
یه آدم بد رو از بین بردی.
مگه کلی آدم نکشته بود؟
من قهرمان نیستم.
یه دختری نبود که
به بیمارستان رسید ولی بعد عمل مرد؟
تو از کجا می‌دونی؟
تو بیمارستان کار می‌کردم.
زنده‌ست، فقط زخمی شده.
اون بیرون چه خبر بود؟
دعواشون شد.
سر حسادت دوست‌پسره بود.
شروع کرد همه رو کشت.
مجبور شدم خودم ترتیبشو بدم.
دیوید اومد کمک، بهش شلیک کردن.
بقیه‌شون کجان؟
همه مردن، شیش نفرشون.
دختر خوشگلی بود.
‏- آره. - چه حیف.
الو؟
بعداً باهات تماس می‌گیرم.
یکی رو دارم می‌برم کمپ.
تو چطور آنتن داری؟
‏- تقویت‌کننده آنتن. - آها.
هی، هی، هی.
چندتا تماس می‌گیرم.
سعی می‌کنم دوستاتو پیدا کنم
و زود برمی‌گردم، طاقت بیار.
ممنون.
مطمئنی نمی‌خوای بیای ایستگاه؟
شماره‌تو دارم، زنگ می‌زنم.
چطوری آخه؟
آنتن که نیست.
باشه، مواظب باش. - تو هم.
لعنتی!
تاد.
خیلی خب.
سوییچ.
لعنتی.
بکا؟
امبر!
چی؟
تو ما رو آوردی این‌جا.
بکا، تاد و جاش همه مردن.
رنجر مورد علاقه‌ت کشتشون.
وایسا، وایسا، وایسا.
چی می‌گی؟ هانا کجاست؟
نمی‌دونم هانا کجاست.
وای خدا، چه خبر شده؟
دفتر قتل‌هاتم پیدا کردم.
تو بگو. - یادداشت‌های تحقیقم؟
پس ما موش آزمایشگاهی بودیم
تو بازی مرگ کوچولوی امبر؟
لعنتی، باید از این‌جا بریم.
ماشینم کو؟
فقط همین برات مهمه؟
دوستامون مردن.
یا خدای من.
امبر، چیکار کردی؟
از کجا باید می‌دونستم؟
کتاب خودتو نخوندی؟
بعداً عصبانی شو. باید بریم.
نه، می‌دونی چیه؟ همین الان
عصبانی می‌شم، شاید مُردم.
چه‌جوری می‌خواستی نجاتمون بدی؟
اون قسمتشو برنامه‌ریزی کردی؟
اگه من نبودم هیچ کاری نمی‌کردی.
‏- خیلی هم ممنون. - آره جون خودت.
کارت فقط غر زدنه، حالا راضی شدی؟
حالا راضی شدی، ها؟
ماشینم کو؟
‏- خراب شد. - اوه لعنتی.
چیکار می‌کنی؟
بیا.
خب، من یه چاقوی استیک دارم و یه چتر، عالیه.
باتوم هم می‌خوای، ها؟
خودشه، بدو!
امبر، کمک!
چی شد؟
امبر، چه خبره؟
راضی نمی‌شی.
نه.
این همه غرغر هیچی رو حل نمی‌کنه.
و دیگه نمی‌خوام تو این زندگی زجر بکشی.
نه!
هانا رو گرفتی؟
همیشه فکر می‌کردم عوضی‌ای!
آره، فکر کردن و دونستن
دوتا چیز متفاوته.
راست می‌گفتی. واقعاً رو مخه.
آره. چرا
خفه نمی‌شی!
— ماي موويیز —
لعنتی!
دیوید.
انگار تو دردسر افتادم.
دیوید، هرجا که هستی،
همین الان گورتو بردار بیا ایستگاه.
دقیقاً طبق نقشه.
الو؟
شما؟
امبر، همون دختری که بردی کمپ.
دیوید کجاست؟
همین‌جا پیش منه.
بی‌سیمو بده بهش.
نمی‌خواد.
و من زخمی‌ام.
حالت خوبه؟
چاقو خوردم
و درد می‌کنه.
دکتر لازم دارم.
دیوید، بازم گند زدی.
دختره رو ول کن.
زندگی گندیه دیگه، بابا.
دیوید، مادرت
الان خیلی ازت ناامید می‌شد.
آره، اگه مامان می‌دونست تو چیکار کردی، بابا.
اگه بلای دیگه‌ای سر اون دختر بیاری،
خودم می‌کشمت.
قول انگشتی؟
حالا چه خبره؟
سوار وانت شو.
سندی، باید یه کاری بکنیم.
دیگه نمی‌تونیم دست رو دست بذاریم.
جسدها رو جمع کردم، خون رو، هرچی بگی.
دیگه طاقت ندارم.
من دکترم، عوضی، سوگندمو شکستم.
دروغ گفتم، گواهی فوت جعل کردم
و هزارتا کار دیگه. تو فقط یه
نظافتچی اون آشغال بودی.
امروز چه فرقی داره؟
‏- لعنتی، درد داره. - خودت
خواستی واقعی به نظر بیاد، نه؟
این که واقعیه لامصب.
من اسباب‌بازی تو نیستم، فهمیدی؟
فهمیدم.
‏- تو رو خدا کمکم کن! - دیوید، دیوید.
دیوید، چاقو رو بذار زمین بذار زخمشو ببینم.
الان فقط خدا می‌تونه نجاتش بده.
اسمت چیه؟
امبر.
امبر، همه‌چی درست می‌شه.
ببخشید که پات به این ماجرا باز شد.
خیلی هم باید شرمنده باشی.
مرد باش لامصب.
تقصیر توئه.
آره.
خب، راجع بهش حرف بزنیم.
جالبه.
چه دیدگاه جالبی.
عجب دکتری هستی.
حتی نفهمیدی که من خفه کردم
شوهر عوضیتو و ولش کردم
کنار آب که بمیره، داشت دست‌وپا می‌زد
عین ماهی لعنتی. - دیوید!
همین‌جا تموم می‌شه، دیگه نه دروغ، نه راز.
وقتی رسیدم ساحل، هنوز زنده بود.
چه اتفاقی افتاد؟
پسرت خواست منو بکشه.
چرت نگو، آخه چرا؟
بهت گفتم یه چیزیش هست، روانی کوچولو.
حالا اعدام می‌شه.
فکر کنم دارم سکته می‌کنم.
‏- سینه‌ت درد می‌کنه؟ - آره.
‏- سرگیجه داری؟ - آره.
‏- حالت تهوع؟ - کارتو بکن
و آمبولانس لعنتی خبر کن.
این‌جوری بهتره.
گمشو.
آها.
من گمشم؟
دیوید، متأسفم.
واقعاً گند زدم.
چاقو رو بذار زمین.
ولش کن.
بیا از اول شروع کنیم.
می‌تونیم یه خانواده باشیم.
همین‌جوری ولش کردی بمیره؟
این همه مدت بهم دروغ گفتی؟
منو کشوندی تو این سیرک؟
این دیگه غیرمنتظره بود.
برو عقب لامصب.
اسلحه رو بنداز وگرنه می‌درمش.
بفرما.
اگه یه نفر دیگه باید بمیره
تا تو دیگه نکشی، باشه.
فکر کردی برام مهمه؟
چی می‌شه، دیوید؟
بیا یادبود، منتظرتم.
خیلی عمیق نیست.
فقط فشارش بده. - باشه.
درست می‌شه.
باید سوار ماشین شی.
یالا.
متأسفم.
شاید نمی‌خواستم زنش باشم
ولی نمی‌خواستم بمیره.
نگاه‌های قضاوتگرتو برای کسی نگه دار که براش مهمه.
می‌خوام اون حرومزاده رو بگیری.
می‌دونم کجا رفته.
خوبی؟
می‌تونستی یه‌کم زودتر هلش بدی.
ببخشید.
می‌دونی،
ساندرا تقریباً همون‌جایی افتاد که تریسی مرد.
صدایی که موقع افتادن داد،
خیلی عجیبه.
همون صدایی بود که تریسی داد وقتی هلش دادم.
بهم گفتی افتاده.
همه‌مون رازی داریم، نه؟
آره، آره.
کی تو جمع کردن جسدها کمکت کنه؟
امیدوارم تو بکنی.
می‌شه راضیم کرد.
تو مثل هیچ‌کس دیگه‌ای نیستی.
ما...
چی؟
می‌دونی،
دوستیم؟
آها.
آره، چون
دوستای واقعی به هم کمک می‌کنن و هوای هم رو دارن
وقتی نیاز دارن، نه؟
و به هم راست می‌گن.
بهم اعتماد داری؟
آها.
بهم اعتماد داری؟
کاری کردی تیر بخورم.
آها.
چاقو زدی بهم.
آخ.
یه جورایی جزو نقشه بود، نه؟
همچنین.
چیکار می‌کنی؟
شوخی کردم.
خشابو درآوردم.
آره، می‌دونم.
این یکی؟
بازم گولت زدم.
خوب شد خالی بود، نه؟
آره، خوب شد، نه؟
می‌دونستم خالیه. - جدی؟
می‌تونم یه چیزی بپرسم؟
همین الان پرسیدی.
بامزه‌ای.
‏- ممنون. - آره، بامزه‌ای.
ریاضیت خوبه؟
باشه.
پس حواست نبوده، چون
ببین، وقتی داشتم دوستت بودم،
داشتم می‌شمردم چندتا گلوله شلیک شد.
قبل از این یکی، نُه‌تا.
چه خبره؟
چون می‌دونی، بعضی وقتا
فایده یه دوستی تموم می‌شه.
که درکش می‌کنم، هرچند خوشم نمیاد.
دیوید.
‏- چی؟ - تو دوست منی؟
آها.
اوه.
خب، پس به احترام
دوستیمون، می‌خوام یه چیزی بهت بدم.
می‌خوام بهت بدم،
چاقوتو پس بدم.
فقط می‌خواستم تشکر کنم.
ممنون که دوست خوبی بودی.
کمک کنین، تو رو خدا.
من تو کپس کراسینگم.
همه دوستام، همه‌شون مردن
رسانه اینترنتی مووی پووی MoviePovie جامعترین سایت فیلم و سریال